خراسان را به عشق مدینه وداع کرده و این مسافت طولانی را به هر نحوی بود، آمده بود. به خاطر شرایط سفرهای آن زمانه و فقر مالی مجبور شده بود این مسافت را با پای پیاده طی کند؛ فقط و فقط به عشق زیارت امام زمانش امام باقر علیه السلام! هنگامی که محضر امام رسید، کف پای خود را که از شدت زیادی راه ترک برداشته و آسیب دیده بود به امام نشان داد و به ایشان عرض کرد: به خدا سوگند، من این مسیر را فقط به خاطر عشق و علاقه ای که به شما اهل بیت دارم، طی کردم! امام در پاسخ به او با نهایت محبت و مهربانی فرمودند: تو که جای خود داری، به خدا سوگند حتی اگر سنگی به ما علاقه داشته باشد با ما محشور خواهد شد. آیا دین چیز دیگری جز محبت است؟! مگر نه این است که خداوند متعال در قرآن خطاب به پیامبر(ص) می فرماید: به مردم بگو چنانچه خدای را دوست می دارید از من پیروی کنید تا خدا شما را دوست بدارد. بحار ج ۲۷ ص ۹۵ به نقل از تفسیر عیاشی این روایت را که می خوانم به فکر فرو می روم که چرا امام باقر(ع) در پاسخ به حکایت سختی راه مثلا نفرمود: راضی به زحمت نبودیم. همین که شما محبت ما را در دل داری کافی است و نیاز به تحمل این همه مشقت و دشواری نیست؛ شاید از این روایت این مطلب فهمیده شود که محبت ( که دین هم بر آن استوار است) تعهداتی به گردن ما می آورد که یک نمونه ی آن همین زیارت اهل بیت علیهم السلام است. حال سوال اینجاست که آیا ما در وادی محبت اهل بیت آیا به جز زیارت تعهد دیگری نداریم؟ اگر محبت ما هزینه بردار است و در راه اثبات آن باید هزینه کنیم، عهد ما با مولای تنها و غریب مان چه چیزی باید باشد؟! عهد ما نباید به شکلی باشد که تا حدی آن عزیز را از غربت دربیاورد؟؟!
نویسنده: سید حسن امام
سامراء شهری قدیمی است که توسط فرزند حضرت نوح ساخته شده است بعد ها به عنوان پایتخت عباسیان انتخاب شده و همچنین محل تبعید امام هادی و امام عسکری و محل تولد امام زمان بوده است.
در عصر غیبت امام زمان (عج)، برای رفع سردرگمی و حفظ ارتباط با معارف دین، ائمه اطهار شیعیان را به رجوع به عالمان دین توصیه کردند.
این علما که با اجتهاد، تقوا، و آگاهی از قرآن و روایات اهل بیت تربیت شدهاند، وظیفه دارند احکام شرعی و مسائل اعتقادی را به مردم بیاموزند و در نبود امام معصوم، حجت او بر مردم باشند.
چنانکه در روایات متعدد از امامان، رجوع به فقها و راویان حدیث بهعنوان راهی مشروع و ضروری برای هدایت دینی معرفی شده است.
تطابق تکوین و تشریع: آیه ۸۳ سوره آلعمران تأکید دارد که انسان باید به اختیار خود تسلیم همان شریعتی شود که تمام هستی تکویناً تحت سلطه آن است تا به سعادت برسد.
بر اساس روایت امام صادق(علیه السلام)، این آیه اشاره به پیمان خداوند با همه پیامبران دارد مبنی بر اینکه در دوران رجعت به دنیا بازگردند تا به پیامبر (صلی الله علیه وآله) و امیرالمؤمنین(علیه السلام) ایمان آورده و ایشان را یاری کنند.
شیعه و اهل سنت باور دارند که عیسی مسیح سلام الله علیه کشته نشده و نزد خداوند زنده می باشد
شیعه و اهل سنت باور دارند که او در قیام امام زمان سلام الله علیهما همراه ایشان خواهد بود.
بر اساس نصوص روایی متعدد از فریقین، ایشان قاتل دجال هستند یا لا اقل در قتل او نقش پر رنگی دارند.
در این مقاله از سلسله «آیات مهدوی»، آیه ۳۷ سوره آلعمران و روایت نزول طعام آسمانی برای حضرت زهرا(س) بررسی شده است. بر اساس این روایت، پس از آنکه امیرالمؤمنین(ع) بهخاطر انفاق آخرین دینار خود نزدیک بود گرسنه بماند، ظرفی پر از غذای بهشتی در خانه ایشان ظاهر شد و حضرت زهرا(س) در پاسخ به پرسش همسرشان، عیناً عبارت «هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ» از آیه شریفه را تکرار فرمودند. پیامبر(ص) این ماجرا را به داستان مریم(س) در محراب عبادت تشبیه کردند. طبق روایت امام باقر(ع)، آن ظرف آسمانی اکنون نزد حضرت حجت(عج) است و ایشان از آن بهره میبرند. شباهتهای حضرت مریم و حضرت زهرا(س) در مقامهایی چون «سیده نساء العالمین»، «محدثه» و «بتول» بودن، نشاندهنده پیوند ولایی این دو بانو و استمرار فیض الهی تا عصر ظهور است.
در این مقاله از سلسله مباحث «آیات مهدوی»، آیه ۲۶۹ سوره بقره درباره «حکمت» و «خیر کثیر» بررسی شده است. بر اساس روایت امام صادق(ع)، مصداق این حکمت، شناخت امام و دوری از گناهان کبیره است. در ادامه با تحلیل ریشهشناسی «حکمت» (به معنای مهارکننده از تندروی) و «لُبّ» (مغز خالص میوه)، به این نتیجه میرسد که صاحبان «لُبّ» کسانی هستند که با عبور از ظواهر، به حقیقت متصل میشوند. در پایان، بر اساس روایات، مؤمنانی که در عصر غیبت به معرفت و عقل کامل رسیدهاند، غیبت برایشان همچون مشاهده است و در زمره برترین منتظران قرار میگیرند.
اولین نفری باشید که پیام خود را ثبت میکند
اشتراکگذاری در تلگرام
اشتراکگذاری در واتساپ