با توجه به جایگاه بنیادی اندیشه مهدویت در منظومه معارف اسلامی، این تفکر از همان قرن اول اسلامی مورد تحریف و سوء استفاده قرار گرفته و در طول تاریخ همواره مورد هجمه مخالفان بوده است.
میتوان شبهات وارد بر بحث مهدویت را در یک تقسیم کلان از حیث هدف به دو دسته تقسیم کرد:
شبهاتی برای انکار اصل مهدویت یعنی انکار ظهور منجی در آخرالزمان
این دست از شبهات بیشتر مربوط به خدا ناباوران و بعضی از مستشرقین است که با هدف قرار دادن ظهور منجی در آخر الزمان سعی در تخریب ریشه باورهای دینی و توحیدی دارند چرا که اصل باور به منجی در تمام ادیان ابراهیم امری مسلم است.
برای شناخت این دست از شبهات و پاسخ های آن ها به مقالات زیر مراجعه کنید:
شبهاتی مربوط به مهدی های دروغین
در این قسم اصل باور به ظهور منجی امری مسلم تلقی شده است لکن در بعضی از ضوابط و مصادیق آن به خطا رفته اند که صد البته این خطا های عمدی یا غیر عمدی در طول تاریخ خسارات بزرگی را بر مسیر هدایت بشر وارد کرده است.
از همان قرن نخستین که فرقه کیسانیه با باور به امامت محمد بن حنفیه به وجود آمدند تا امروز ها که فرقه های بابیت و بهایت که در زمان معاصر متولد شدند و همچنان فعالانه در پی جذب افراد هستند، سعی بر سوء استفاده از باور مهدویت دارند تا به مقاصد دنیوی خود دست یابند.
جهت شناخت فرقه های انحرافی و باور های آن مقالات زیر را مطالعه بفرمایید:
به نظر نشناختن صحیح امام علیه السلام علت اصلی فریب خوردن مردمان به سبب این فرقه ها و جریان های انحرافی است چرا که بعد از بررسی اشخاص فریب خورده به این نکته پی می بریم که به هیچ عنوان شناخت صحیح از باور مهدویت نداشته اند و به همین جهت است که در روایات ما شناخت صحیح امام را از مهمترین وظایف زمان غیبت شمرده اند چرا که بدون آن امکان ثبات قدم در راه ولایت وجود ندارد.
و در مرتبه بعدی دنیا طلبی یعنی سوء استفاده از باورهای دینی برای کسب دنیا موجب پیروی از این فرقه های انحرافی است که در کلامی کم نظیر از حیث ایجاز و معنی امام علی بن الحسین سلام الله علیهما فرمودند:
حُبُّ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَة
محبت دنیا اصل همه ی گناهان می باشد.
برای این که با نحوه عملکرد مدعیان دروغین مهدویت بیشتر آشنا بشوید به مقالات زیر مراجعه کنید:
سامراء شهری قدیمی است که توسط فرزند حضرت نوح ساخته شده است بعد ها به عنوان پایتخت عباسیان انتخاب شده و همچنین محل تبعید امام هادی و امام عسکری و محل تولد امام زمان بوده است.
در عصر غیبت امام زمان (عج)، برای رفع سردرگمی و حفظ ارتباط با معارف دین، ائمه اطهار شیعیان را به رجوع به عالمان دین توصیه کردند.
این علما که با اجتهاد، تقوا، و آگاهی از قرآن و روایات اهل بیت تربیت شدهاند، وظیفه دارند احکام شرعی و مسائل اعتقادی را به مردم بیاموزند و در نبود امام معصوم، حجت او بر مردم باشند.
چنانکه در روایات متعدد از امامان، رجوع به فقها و راویان حدیث بهعنوان راهی مشروع و ضروری برای هدایت دینی معرفی شده است.
تطابق تکوین و تشریع: آیه ۸۳ سوره آلعمران تأکید دارد که انسان باید به اختیار خود تسلیم همان شریعتی شود که تمام هستی تکویناً تحت سلطه آن است تا به سعادت برسد.
بر اساس روایت امام صادق(علیه السلام)، این آیه اشاره به پیمان خداوند با همه پیامبران دارد مبنی بر اینکه در دوران رجعت به دنیا بازگردند تا به پیامبر (صلی الله علیه وآله) و امیرالمؤمنین(علیه السلام) ایمان آورده و ایشان را یاری کنند.
شیعه و اهل سنت باور دارند که عیسی مسیح سلام الله علیه کشته نشده و نزد خداوند زنده می باشد
شیعه و اهل سنت باور دارند که او در قیام امام زمان سلام الله علیهما همراه ایشان خواهد بود.
بر اساس نصوص روایی متعدد از فریقین، ایشان قاتل دجال هستند یا لا اقل در قتل او نقش پر رنگی دارند.
در این مقاله از سلسله «آیات مهدوی»، آیه ۳۷ سوره آلعمران و روایت نزول طعام آسمانی برای حضرت زهرا(س) بررسی شده است. بر اساس این روایت، پس از آنکه امیرالمؤمنین(ع) بهخاطر انفاق آخرین دینار خود نزدیک بود گرسنه بماند، ظرفی پر از غذای بهشتی در خانه ایشان ظاهر شد و حضرت زهرا(س) در پاسخ به پرسش همسرشان، عیناً عبارت «هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ» از آیه شریفه را تکرار فرمودند. پیامبر(ص) این ماجرا را به داستان مریم(س) در محراب عبادت تشبیه کردند. طبق روایت امام باقر(ع)، آن ظرف آسمانی اکنون نزد حضرت حجت(عج) است و ایشان از آن بهره میبرند. شباهتهای حضرت مریم و حضرت زهرا(س) در مقامهایی چون «سیده نساء العالمین»، «محدثه» و «بتول» بودن، نشاندهنده پیوند ولایی این دو بانو و استمرار فیض الهی تا عصر ظهور است.
در این مقاله از سلسله مباحث «آیات مهدوی»، آیه ۲۶۹ سوره بقره درباره «حکمت» و «خیر کثیر» بررسی شده است. بر اساس روایت امام صادق(ع)، مصداق این حکمت، شناخت امام و دوری از گناهان کبیره است. در ادامه با تحلیل ریشهشناسی «حکمت» (به معنای مهارکننده از تندروی) و «لُبّ» (مغز خالص میوه)، به این نتیجه میرسد که صاحبان «لُبّ» کسانی هستند که با عبور از ظواهر، به حقیقت متصل میشوند. در پایان، بر اساس روایات، مؤمنانی که در عصر غیبت به معرفت و عقل کامل رسیدهاند، غیبت برایشان همچون مشاهده است و در زمره برترین منتظران قرار میگیرند.
