برای خروج از عرفات و رفتن به سمت مشعر مستحب است که با آرامش و وقار حرکت کند و ذکر استغار بر لب داشته باشد.[1]
امام صادق علیه السلام در روایتی می فرمایند که خدا در این شب به بندگان می گوید شما حق مرا به جا آوردید، به همین خاطر من هم دعای شما را مستجاب می کنم. به همین خاطر احیا کردن این شب مستحب است.
دعای مخصوص این شب: اللَّهُمَّ هَذِهِ جَمْعٌ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تَجْمَعَ لِي فِيهَا جَوَامِعَ الْخَيْرِ اللَّهُمَّ لَا تُؤْيِسْنِي مِنَ الْخَيْرِ الَّذِي سَأَلْتُكَ أَنْ تَجْمَعَهُ لِي فِي قَلْبِي وَ أَطْلُبُ إِلَيْكَ أَنْ تُعَرِّفَنِي مَا عَرَّفْتَ أَوْلِيَاءَكَ فِي مَنْزِلِي هَذَا وَ أَنْ تَقِيَنِي جَوَامِعَ الشَّر[2]
ماندن و مناجات کردن با خدا بعد از نماز صبح تا نزدیک طلوع آفتاب در مشعر سفارش شده است. در آخر نیز این دعا را بخواند: اللَّهُمَّ رَبَّ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ فُكَّ رَقَبَتِي مِنَ النَّارِ وَ أَوْسِعْ عَلَيَّ مِنْ رِزْقِكَ الْحَلَالِ وَ ادْرَأْ عَنِّي شَرَّ فَسَقَةِ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ اللَّهُمَّ أَنْتَ خَيْرُ مَطْلُوبٍ إِلَيْهِ وَ خَيْرُ مَدْعُوٍّ وَ خَيْرُ مَسْئُولٍ وَ لِكُلِّ وَافِدٍ جَائِزَةٌ فَاجْعَلْ جَائِزَتِي فِي مَوْطِنِي هَذَا أَنْ تُقِيلَنِي عَثْرَتِي وَ تَقْبَلَ مَعْذِرَتِي وَ أَنْ تَجَاوَزَ عَنْ خَطِيئَتِي ثُمَّ اجْعَلِ التَّقْوَى مِنَ الدُّنْيَا زَادِي.[3]
جمع کردن سنگ جهت رمی جمرات از مشعر مستحب می باشد. جمع کردن سنگ شکسته مکروه است. سنگ ها صاف و یک رنگ نباشد بلکه خشن و رنگارنگ بودن سنگ ها مستحب می باشد. همچنین اندازه سنگ ها یک بند انگشت باشد.[4]
دعای زمان گذر کردن از وادی محسر (منطقه ای میان مشعر و منا): اللَّهُمَّ سَلِّمْ لِي عَهْدِي وَ اقْبَلْ تَوْبَتِي وَ أَجِبْ دَعْوَتِي وَ اخْلُفْنِي فِيمَنْ تَرَكْتُ بَعْدِي.[5]
