ذکر واجب تلبیه همان است که در مناسک حج ذکر شده است. اما مستحب است تلبیه کامل تر و به این شکل به زبان آورده شود: لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَكَ وَ الْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ ذَا الْمَعَارِجِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ دَاعِياً إِلَى دَارِ السَّلَامِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ غَفَّارَ الذُّنُوبِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ أَهْلَ التَّلْبِيَةِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ مَرْهُوباً وَ مَرْغُوباً إِلَيْكَ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ تُبْدِئُ وَ الْمَعَادُ إِلَيْكَ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ كَشَّافَ الْكُرَبِ الْعِظَامِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدَيْكَ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ يَا كَرِيمُ لَبَّيْكَ
راوی میگوید از امام کاظم (ع) پرسیدم: «علت تلبیه چیست؟ چرا این ذکر را میگوییم؟»
امام فرمودند: «وقتی مردم مُحرِم میشوند، خداوند آنها را ندا میدهد و میفرماید: "ای بندگان من، ای کنیزان من! همانطور که شما برای من احرام بستید و خود را در حصار حرمتهای من قرار دادید، من هم شما را بر آتش جهنم حرام میکنم!"
آنها هم در پاسخ به این ندای الهی میگویند: "لَبَّیْکَ اللَّهُمَّ لَبَّیْکَ" یعنی خداوندا! ما با جان و دل پاسخ ندای تو را میدهیم و به سوی تو میآییم. این لبیک، جواب آن نوید و ندا و اماننامهای است که از سوی خدا به آنها رسیده.»[1]
[1] . علل الشرائع، ج2، ص: 416
